Truskawką zagryźć Hanutę

- Knoppers czy Hanuta? - Karo mrugnęła okiem i czekała na odpowiedź Zuzi. 

- Boże, przecież to oczywiste, że Hanuta- Zuzka wyciągnęła rękę po orzechowy wafelek i po chwili wbiła zęby w podaną przez siostrę rozkosz. Połączenie goryczy i słodkości doprowadziło ją do chwilowego obłędu smaku. 

- Kurde, jakie to dobre, ale nienawidzę cię, bo ty możesz, a ja nie - Zuzka wydęła swoje piękne usta, które nawet sama uważała za znośne. W przeciwieństwie do swojej wagi. 

Karo spojrzała ironicznie i prychnęła:

-No ja widzę, że ty też możesz, bo już pochłonęłaś całą. 

- Zjadłam, bo nie umiem się powstrzymać. Ale wiesz, że chcę schudnąć i mi tego nie ułatwiasz. 

- Pierdol. 

- Musisz? 

- Co muszę? 

- No wiesz. 

- Zapomniałam, panno czystego języka. Ale taki czysty to on po Hanutce nie jest. 

Zuzia pokazała rzeczony język Karolinie i z westchnieniem powiedziała:

- Łatwo ci mówić mając figurę modelki. 

- Srelki. - Karo wygięła ciało w pozie godnej CKMu. - Ale może masz rację, dobrze, że tak mam. 

Zuzia po raz kolejny poczuła ogromną tęsknotę do lekkości, z jaką Karo szła przez życie. Dla niej było ono wędrówką przez dżunglę, bagna i inne szamba, a dla siostry wydawało się tańcem. 

W kuchni u rodziców było jak zawsze czysto, ale nie wylizane. Szafki mogłyby już zostać ponownie przemalowane, ale pomimo tego miejsce się mogło podobać. Zuzia stała przy zlewie, obierała któreś tam w tym roku truskawki. 

- Gdzieś dzisiaj lecimy? - Karolina objęła siostrę i otworzyła usta po truskawkę. 

Zuzia wepchnęła jej jedną, ale szybko wyzwoliła się z uścisku. 

Myśli zaatakowały od razu: Boże, na pewno poczuła moją fałdę... Żadnych więcej słodyczy... Czy kiedyś będę szczupła? 

- Nie wiem, chyba wolę odpocząć. 

- Jasne. A może chora jesteś? To była twoja ulubiona wymówka w podstawówce, jak nie chciałaś iść na dwór, ten słaby głos przez domofon "nie mogę wyjść, bo przeziębiona". 

Śmiech obu dziewczyn wybrzmiał w dwóch tonach, lekkim i pełnym miłości Karo i cięższym, ale bez cienia urazy Zuzy. Choć tak strasznie zazdrościła swojej sis praktycznie wszystkiego, czuła, że ta jej swoboda ją niesie trochę też, tak jakby kochając Karo czerpała trochę z jej blasku. Bo Zuzia też chciała lśnić.